ویژگی زندگی حضرت زهرا (س) - استاد رفیعی

حسن معاشرت از خانه آغاز می‌شود. سیره خانوادگی حضرت زهرا (س) و امیرالمؤمنین علی (ع) نمونه‌ای روشن از همکاری در خانه است.

حضرت فاطمه زهرا (س) خانه را جارو می‌کرد و جو یا گندم آسیاب می‌نمود. امیرالمؤمنین علی (ع) هیزم می‌آورد و حسنین (ع) را به دوش می‌گرفت. پیامبر اکرم (ص) درباره خدمت به خانواده فرموده‌اند:

يا عَلِيُّ، لا يَخدِمُ العِيالَ إلّا صِدّيقٌ أو شَهيدٌ، أو رَجُلٌ يُريدُ اللّهُ بِهِ خَيرَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ.
ای علی، به خانواده خدمت نمی‌کند مگر صدّیق یا شهید، یا کسی که خداوند خیر دنیا و آخرت را برای او می‌خواهد.

صدّیق کسی است که پیامبران را بسیار تصدیق می‌کند؛ چنان‌که حضرت یوسف (ع) صدّیق خوانده شد. خدمت به خانواده کار صدّیق و شهید است، یا کسی که خداوند خیر دنیا و آخرت را برای او می‌خواهد.

کار مادری نیز آسان نیست. بیداری شب، بارداری، شیر دادن و پاکیزه داشتن فرزند، همه در این مسیر است. خانمی که در خانه فرزند بزرگ می‌کند، مانند کسی است که پیوسته نماز شب می‌خواند و در راه خدا جهاد می‌کند.

امیرالمؤمنین علی (ع) حدود سی سال پس از شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، در نامه به معاویه از ایشان چنین یاد کرد:

وَمِنَّا خَيرُ نِساءِ العالَمينَ وَمِنكُم حَمّالَةُ الحَطَبِ.
از ما بهترین زنان جهان است، و از شما هیزم‌کش آتش دوزخ.

مراد از بهترین زنان جهان، حضرت فاطمه زهرا (س) است. این سخن، قدردانی همسر از همسر است؛ حتی سال‌ها پس از فراق.

تصویر صوت