نعمت ولایت و دوران غضب الهی؛ چرا غیبت امام، نشانه کفران نعمت است؟

در دوران غیبت، جامعه انسانی به‌سبب کفران نعمت ولایت از بزرگ‌ترین نعمت الهی دور مانده است. در این مطلب با استناد به سخن امام‌باقر علیه‌السلام، حقیقت دوران غضب الهی و اهمیت ولایت الهی را بررسی می‌کنیم.

 

 

نعمت ولایت و دوران غضب الهی

دوران کنونی، دوران غیبت و به تعبیر روایات، دوران غضب الهی است.
امام‌باقر (علیه‌السلام) می‌فرمایند:
«إِذَا غَضِبَ اللهُ تَبَارَکَ وَتَعَالَی عَلَی خَلْقِهِ نَحَّانَا عَنْ جِوَارِهِمْ؛ هنگامی که خداوند بر خلقش غضب کند، ما را از مردم دور می‌کند.»

این روایت بیانگر حقیقتی مهم است: غیبت ولیّ خدا، نشانه‌ای روشن از
کفران بزرگ‌ترین نعمت الهی یعنی ولایت است.
امتی که نعمت ولایت را قدر ندانست، از برکات حضور امام محروم شده و در نتیجه،
با آثار اجتماعی و معنوی این محرومیت مواجه می‌شود.

کفران نعمت ولایت؛ ریشه دوری از ولیّ خدا

ولایت، بزرگ‌ترین موهبت الهی برای هدایت بشر است. هرگاه جامعه‌ای از این نعمت فاصله بگیرد
یا قدر آن را نشناسد، مطابق سنت الهی، از حضور امام و هدایت مستقیم او محروم می‌شود.
غیبت امام نیز یکی از روشن‌ترین جلوه‌های همین سنت الهی است.

این محرومیت تنها یک بُعد اعتقادی ندارد، بلکه پیامدهای اجتماعی و اخلاقی نیز دارد؛
زیرا نبود امام معصوم در جامعه، زمینه‌ساز افزایش مشکلات، آشفتگی‌ها و کم‌رنگ شدن معنویت می‌شود.

در حقیقت، دوران غیبت یادآور مسئولیت بزرگ ما در پاسداشت نعمت ولایت و تلاش در مسیر آمادگی برای ظهور است.

منبع متن

📚 این مطلب برگرفته از کتاب قبله آخرین است.
برای دسترسی به کتاب‌ها می‌توانید از طریق سایت معرفی‌شده در تصویر اقدام فرمایید.

تصویر صوت