عهدین - عهد تا عهد ظهور امام زمان (عج)
آیا مرگ ناگهانی است؟ حکایتی آموزنده از حضرت عزرائیل علیه السلام که نشان می‌دهد مرگ پیش از رسیدن، بارها به انسان خبر می‌دهد و نشانه‌های آن را یادآور می‌شود.
مرگ خبر می‌دهد؛ آیا مرگ واقعاً ناگهانی است؟
بسیاری از انسان‌ها از مرگ ناگهانی هراس دارند و تصور می‌کنند که مرگ بدون هیچ مقدمه‌ای فرا می‌رسد. اما در آموزه‌های دینی و حکایات اخلاقی، بارها به این نکته اشاره شده است که مرگ پیش از رسیدن، نشانه‌ها و پیام‌هایی برای انسان ارسال می‌کند. آنچه اهمیت دارد، توجه کردن به این نشانه‌ها و بهره گرفتن از فرصت باقی‌مانده زندگی است.
در یکی از حکایت‌های آموزنده نقل شده است که شخصی حضرت عزرائیل علیه السلام را دید و از ایشان خواست پیش از فرا رسیدن مرگ، زمان آن را به او اطلاع دهند. او نگران بود که مرگ ناگهانی سراغش بیاید و فرصت آمادگی برای سفر آخرت را از دست بدهد. حضرت عزرائیل علیه السلام نیز پذیرفتند و وعده دادند که پیش از مرگ، خبر آن را به وی خواهند رساند.
خبرهایی که شنیده نشد
مدتی گذشت تا روزی حضرت عزرائیل علیه السلام برای قبض روح آن شخص نزد او آمدند. مرد با تعجب گفت: مگر قرار نبود پیش از مرگ به من خبر دهید؟ چرا وعده خود را فراموش کردید؟
حضرت عزرائیل علیه السلام در پاسخ فرمودند که بارها خبر مرگ را به او رسانده‌اند؛ اما او متوجه نشده است. سفید شدن موهای سر، کاهش توان جسمی، از دست رفتن نشاط جوانی و شنیدن خبر درگذشت دوستان، آشنایان و همسالان، همگی پیام‌هایی بودند که او دریافت کرده اما به آن‌ها توجه نکرده بود.
در حقیقت، هر بار که انسان شاهد گذر عمر خود و دیگران است، یکی از نشانه‌های نزدیک شدن به پایان زندگی را مشاهده می‌کند. اما غفلت و سرگرمی‌های دنیا گاهی مانع از آن می‌شود که این پیام‌ها را جدی بگیرد.
مرگ از همسایگی ما دور نیست
بسیاری از ما خبر درگذشت اطرافیان را می‌شنویم، در مراسم تشییع و عزاداری شرکت می‌کنیم و حتی شاهد تغییرات جسمی و روحی ناشی از گذر زمان در خود هستیم؛ اما همچنان گمان می‌کنیم مرگ برای دیگران است و هنوز با ما فاصله زیادی دارد.
این در حالی است که هر روزی که از عمر انسان سپری می‌شود، او را یک قدم به پایان زندگی نزدیک‌تر می‌کند. گذر سال‌ها، تغییر چهره، کاهش توان جسمی و از دست رفتن فرصت‌ها، همگی نشانه‌هایی هستند که به انسان یادآوری می‌کنند عمر جاودانه نیست.
نگاه یک داور بی‌طرف به زندگی
اگر انسان بتواند مانند یک داور بی‌طرف به گذشته خود نگاه کند، ارزیابی دقیق‌تری از زندگی‌اش خواهد داشت. مرور سال‌های سپری‌شده، فرصت‌های از دست رفته و کارهای انجام‌شده باعث می‌شود قدر زمان باقی‌مانده را بیشتر بداند.
چنین نگاهی انسان را به اصلاح رفتار، جبران کوتاهی‌ها و برنامه‌ریزی بهتر برای آینده تشویق می‌کند. کسی که گذر سریع عمر را درک کند، از لحظه‌های زندگی ارزش بیشتری می‌سازد و برای رشد معنوی و انجام کارهای نیک تلاش بیشتری خواهد داشت.
جمع‌بندی
حکایت «مرگ خبر می‌دهد» یادآور این حقیقت است که مرگ همیشه بی‌خبر نیست. نشانه‌های فراوانی در طول زندگی به انسان هشدار می‌دهند که فرصت دنیا محدود است. هنر انسان مؤمن آن است که این پیام‌ها را ببیند، از غفلت فاصله بگیرد و پیش از آنکه فرصت پایان یابد، برای سعادت ابدی خود آماده شود.
