بسیاری از گرهها و بنبستهای زندگی از سست شدن ارتباط بنده با خدا سرچشمه میگیرد. کلید رهایی از مشکلات در چهار عمل است: نماز، قرآن، دعا و استغفار.
کودکی که دستش در دست پدر و مادر است، آرام است. اما همین که پدر را نبیند، اضطراب به جانش میافتد و به هر سو دنبال او میگردد. انسان در دنیا نیز همین حال را دارد؛ از خدا آمده و به سوی خدا بازمیگردد.
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
ما از آنِ خداییم و به سوی او بازمیگردیم. (سوره بقره، آیه ۱۵۶)
در این مسیر باید در کشتی نجات اهل بیت (ع) ماند تا کشتی زندگی به گل ننشیند. هر قدر اتصال به خدا محکمتر باشد، یأس و ناامیدی حتی در سختترین شرایط وجود انسان را نمیگیرد.
امام حسین (ع) در عصر تاسوعا از حضرت ابوالفضل العباس (ع) خواستند که از دشمن یک شب مهلت بگیرد و دلیل آن را چنین بیان فرمودند:
فَهُوَ يَعْلَمُ أَنِّي قَدْ كُنْتُ أُحِبُّ الصَّلَاةَ لَهُ وَتِلَاوَةَ كِتَابِهِ وَكَثْرَةَ الدُّعَاءِ وَالِاسْتِغْفَارِ
خدا میداند که من نماز برای او، تلاوت کتابش، دعای بسیار و استغفار را دوست دارم.
نماز: نماز اول وقت، سکینه و آرامش را بر قلب حاکم میکند و دل را استوار میسازد. برای نماز باید احترام قائل شد.
قرآن: قرآن معجزه پیامبر اکرم (ص) و کلام خداست. انس با قرآن به سینه وسعت میدهد و زنگار را از دل پاک میکند.
دعا: دعا تنها خواندن متنهای نوشتهشده نیست. دعا یعنی کاری کنی که خدا به تو نظر کند؛ گاهی با صدایی که از دل برمیآید و گاهی با عملی که نگاه خدا را جلب میکند.
استغفار: استغفار خرابیهای گذشته را ترمیم میکند. اما این استغفار بدون محاسبه و مراقبه به دست نمیآید.
این چهار کلید، راه مدیریت بحرانهای زندگی است. اهل نماز، قرآن، دعا و استغفار بودن، زندگی را دگرگون میکند.
عهدین - عهد تا عهد ظهور امام زمان (عج)