حدیث سد الابواب یکی از روشنترین نشانههای جایگاه ویژه امیرالمؤمنین علی علیهالسلام است. دعای ندبه در این فراز میگوید پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله از مسجدش آنچه را برای خود حلال بود برای او حلال کرد و همه درها را بست جز در خانه او. فضیلتی که به خویشاوندی و دامادی برنمیگردد و از امری الهی خبر میدهد.
مسجدی که شتر پیامبر جایش را برگزید
پس از هجرت، قبیلههای مدینه یکی پس از دیگری افسار شتر پیامبر را میگرفتند و او را به ماندن نزد خود دعوت میکردند. پاسخ پیامبر این بود که راهش را باز کنید، این شتر مأمور است. شتر در زمینی متعلق به دو یتیم زانو زد و همانجا مسجد النبی بنا شد؛ مسجدی که هم محل عبادت بود، هم مرکز حکومت، هم محل تصمیمهای جنگ و صلح و هم جای عقد و آموزش. برخی یاران خانههای خود را کنار مسجد ساختند و هر خانه دری به درون مسجد داشت.
حدیث سد الابواب در منابع اهل سنت
وحی رسید که همه این درها بسته شود جز در خانه علی علیهالسلام. اعتراضها بالا گرفت و پیامبر بر منبر فرمود به خدا سوگند من از پیش خود دری را نبستم و دری را نگشودم؛ به کاری مأمور شدم و از آن پیروی کردم. سپس آیات آغاز سوره نجم را خواند که پیامبر از روی هوا سخن نمیگوید. این روایت را احمد بن حنبل در مسند، نسائی، حاکم نیشابوری در المستدرک و ابن عساکر در تاریخ دمشق آوردهاند و ابن حجر عسقلانی نیز طریقهای متعدد و راویان موثق آن را پذیرفته است.
میراث موسی و هارون
پیامبر توضیح داد که خدا به موسی علیهالسلام وحی کرد خانهای پاک برگیرد که جز موسی و هارون و فرزندان هارون کسی در آن جنب نشود؛ و همین حکم درباره مسجد او و علی و فرزندانش آمده است. وقتی حمزه گله کرد که عمو را بیرون میکنی و پسرعمو را جای میدهی، پیامبر فرمود من جای ندادم، خدا او را جای داد.
دری که پیامبر پشت آن نماز میخواند
حتی درخواست روزنهای کوچک برای دیدن پیامبر پذیرفته نشد. خود امیرالمؤمنین در شورای ششنفره به این فضیلت استناد کرد و همه اعتراف کردند. در ماههای پایانی عمر پیامبر نیز نقل شده که بر در خانه علی و فاطمه سلاماللهعلیها میایستاد و اهل این خانه را با سلام یاد میکرد. ارزش این خانه به اهل آن است؛ همان خانههایی که به تعبیر آیه ۳۶ سوره نور، خدا رخصت داده بلندمرتبه باشند. جلسه قبل را در جلسه ۶۰ تفسیر دعای ندبه ببینید و برای شرح کامل این فراز، ویدئوی جلسه شصت و یکم را در همین صفحه تماشا کنید.
عهدین - عهد تا عهد ظهور امام زمان (عج)